Իլոն Մասկը պաշտոնապես դարձավ աշխարհի առաջին տրիլիոնատերը իր տիեզերական «SpaceX» ընկերության պատմական բաժնետոմսերի առաջնային տեղաբաշխումից հետո 
Նրա աննախադեպ 13-նիշանոց կարողությունը հիմնականում ձևավորվել է «SpaceX» և «Tesla» ընկերություններում ունեցած իր հսկայական բաժնեմասերի շնորհիվ։
Իսկ ինչու՞ է աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը երբեմն վճարում 0 դոլար հարկ, իսկ երբեմն այդ հարկերը կարող են հասնել միլիարդների
Իլոն Մասկի հարկային պատմությունը հաճախ ներկայացվում է որպես հակասություն. մի կողմից նա աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից է, մյուս կողմից եղել են տարիներ, երբ նա գրեթե ոչինչ չի վճարել հարկերի տեսքով։ Սակայն իրականությունը կապված է ոչ այնքան նրա անձի, որքան ԱՄՆ հարկային համակարգի աշխատանքի սկզբունքների հետ։
Մասկի կարողության հիմնական մասը կանխիկ գումար չէ։ Այն կազմված է Tesla-ի, SpaceX-ի և այլ ընկերությունների բաժնետոմսերից։ Երբ այդ բաժնետոմսերի արժեքը բարձրանում է, նրա կարողությունը կարող է աճել տասնյակ միլիարդավոր դոլարներով, բայց այդ աճը չի համարվում հարկվող եկամուտ, քանի դեռ բաժնետոմսերը չեն վաճառվել։ Այդ պատճառով «հարուստ լինելը» և «հարկվող եկամուտ ունենալը» նույն բանը չեն։
2021 թվականին, օրինակ, Մասկը ստիպված էր իրացնել մեծ քանակությամբ օպցիոններ և վաճառել բաժնետոմսեր։ Արդյունքում նա հայտարարեց, որ կվճարի մոտ 11–12 միլիարդ դոլար հարկ 
, ինչը համարվում է ԱՄՆ պատմության ամենախոշոր անհատական հարկային վճարումներից մեկը։ Այդ դեպքը ցույց տվեց, որ երբ հսկայական ակտիվները վերածվում են իրական եկամտի, հարկերը նույնպես կարող են հասնել միլիարդների։
Միևնույն ժամանակ, ProPublica-ի հրապարակած IRS տվյալների համաձայն, 2018 թվականին Մասկը չի վճարել դաշնային եկամտահարկ։ Նույն հետաքննությունը ցույց էր տալիս, որ 2015-ին նա վճարել էր մոտ 68 հազար դոլար, 2017-ին՝ մոտ 65 հազար դոլար, իսկ 2018-ին՝ 0 դոլար։ Պատճառը կրկին այն էր, որ նրա հարստության մեծ մասը գոյություն ուներ բաժնետոմսերի արժեքի աճի տեսքով, ոչ թե հարկվող աշխատավարձի կամ կանխիկ եկամտի։
Հաճախ նշվում է նաև, որ միլիարդատերերը կարող են իրենց ծախսերը ֆինանսավորել ոչ թե բաժնետոմսեր վաճառելով, այլ դրանց դիմաց վարկեր վերցնելով։ Վարկը եկամուտ չի համարվում և չի հարկվում։ Տարիներ շարունակ հայտնի էր, որ Մասկը գրավադրել էր Tesla-ի որոշ բաժնետոմսեր՝ վարկային պարտավորություններ ապահովելու համար, թեև ավելի ուշ նա հայտարարել է, որ տվյալ պահին անձնական վարկեր չունի Tesla-ի բաժնետոմսերի դիմաց։
Այս ամենը չի նշանակում, որ Մասկը «հարկ չի վճարում»։ Ավելի ճիշտ կլինի ասել, որ նրա հարկային պարտավորությունները խիստ անհավասարաչափ են բաշխված ժամանակի մեջ։ Տարիներ կարող են անցնել համեմատաբար փոքր հարկերով, իսկ հետո մեկ գործարքը կարող է առաջացնել միլիարդավոր դոլարների հարկային վճարում։
Ահա թե ինչու Իլոն Մասկի հարկային պատմությունը դարձել է ավելի լայն քաղաքական ու տնտեսական բանավեճի թեմա. արդյո՞ք արդար է, որ միլիարդավոր դոլարների չիրացված կարողությունը չի հարկվում, թե՞ գործող համակարգը ճիշտ է տարբերակում կարողությունն ու իրական եկամուտը։ Այդ հարցի պատասխանը արդեն ոչ թե փաստերի, այլ քաղաքական հայացքների ոլորտում է։
Փաստը, սակայն, մնում է փաստ․ Մասկը և մյուս միլիարդատերերը երբեմն վճարում են ռեկորդային հարկեր, բայց նրանց կարողության աճի մեծ մասը կարող է տարիներ շարունակ մնալ հարկումից դուրս, քանի դեռ այն չի վերածվել իրական եկամտի։