Ռուբեն․
Բարև ձեզ, հարգելի հաշվապահներ։ ՀՀ ռեզինդենտ կազմակերպությունը Ղրղզստանի կազմակերպությունից ստացել է թույլտվություն ՝ օնլայն հարթակի մուտքի, որի դիմաց վճարվել է գումար։ Տվյալ օնլայն հարթակի մուտքի համար ՀՀ ռեզիդենտ կազմակերպությանը էլ․ փոստով ուղարկվել է կոդեր օնլայն հարթակի մուտքի համար։ ՀՀ ռեզիդենտ կազմակերպությունը տվյալ օնլայն հարթակի միջոցով այլ օտարերկրյա կազմակերպություններին պետք է մատուցի էլեկտրոնային ծառայություններ։ Թույլտվության ժամկետը սահմանված է մեկ տարի։ Խնդրում եմ պատասխանել հետևյալ հարցերի։
Հարց 1․ այս գործարքը կդիտվի՞ որպես ՀՀ-ում մշտական հաստատություն չունեցող ոչ ռեզիդնետ կազմակերպության կողմից ՀՀ կազմակերպությանը ծառայության մատուցում։ Եթե այո, ապա արդյո՞ք պետք է ՀՀ կազմակերպությունը դուրս գրի ինքնահաշիվ
Հարց 2․ Ռեզիդենտության տեղեկանքը պահանջել և ստացել է ՀՀ ռեզիդենտ կազմակերպությունը։ Այս փաստաթուղթը բավարա՞ր է որպես հարկային գործակալ ոչ ռեզիդնետի շահութահարկի վճարումից ազատվելու համար
Հարց 3․ Եթե ծառայության մատուցման ավարտը մեկ տարի հետո է, եթե ինքնահաշիվը գրվի հաջորդ տարի, արդյո՞ք շահութահարկի մասով ծախսագրման խնդիրներ կարող ենք ունենալ։ Նշեմ, որ ՊԵԿ պարզաբանմամբ տվյալ գործարքը շահութահարկի տեսանկյունից դիտվելու է որպես ոչ նյութական ակտիվ
Հարց 4․ ԱԱՀ-ի հաշվետվության մեջ ե՞րբ և ինչպե՞ս արտացոլել տվյալ գործարքը
